de apostel Johannes
Plaats in de kerk: linkerdwarspand
F. Nicolas & Zonen, 1926-1927
Het verhaal
Johannes is behalve apostel ook evangelist. In zijn evangelie (boek waarin het leven en de leer van Jezus zijn beschreven, behorend tot het Nieuwe Testament) wordt meermaals gesproken over een leerling van wie Jezus veel hield, en algemeen wordt aangenomen dat dit over hemzelf, Johannes gaat. Van veel belangrijke momenten in Jezus leven is hij getuige. Hij schrijft bijvoorbeeld dat hij samen met Maria, de moeder van Jezus, bij de kruisiging is.
Zijn apostolaat vervult Johannes aanvankelijk samen met Petrus in Samaria en Jeruzalem, vervolgens gaat hij naar Efese en Rome. In Rome wil men hem op gruwelijke wijze doden. Hij wordt in een ketel kokende olie gestopt, maar wonderlijk genoeg klimt hij er ongedeerd weer uit. Hierna wordt hij door de keizer verbannen naar het eiland Patmos.
Aan Johannes worden vijf Bijbelboeken toegeschreven: naast zijn evangelie ook drie brieven en de Openbaring. Dit laatste boek, dat ook wel Apocalyps wordt genoemd, schrijft hij op hoge leeftijd tijdens het gedwongen verblijf op Patmos. Hierin worden hallucinatorische beelden van de eindtijd opgeroepen.
Johannes overlijdt als laatste van de apostelen naar het schijnt als enige op natuurlijke wijze op zeer hoge leeftijd.
De afbeelding
Johannes bevindt zich links op het raam. Hij is een jongeman met halflang haar en zonder baard. Hierdoor neemt hij qua uiterlijk een uitzonderingspositie in tussen de vaak wat oudere of toch in elk geval rijpere apostelen. Als evangelist wordt Johannes ook wel als oude man voorgesteld. Zijn attribuut is dan een adelaar, een ontlening aan de verschijning van de vier wezens in het boek Openbaring. Zo is hij elders in de Dungense kerk afgebeeld.
Op het raam draagt hij in zijn linkerhand een boek als verwijzing naar de geloofsverkondiging en naar het evangelie dat hij schreef. In zijn rechterhand zien we een miskelk waaruit een kronkelende slang tevoorschijn komt. De miskelk staat voor helend geloof, de slang voor dodelijk gif en het kwaad. Dit attribuut is te herleiden tot een beproeving die Johannes moet ondergaan. Een hogepriester in Efese belooft zich tot het christendom te bekeren als Johannes uit een vergiftigde beker drinkt zonder dood te gaan. Hij laat twee veroordeelden van het gif drinken om de dodelijke werking te demonstreren, en inderdaad sterven zij onmiddellijk. Johannes maakt het gif in naam van de Drie-eenheid onschadelijk en kan het zodoende gevaarloos drinken. Bovendien wekt hij de twee veroordeelden weer tot leven.
meer informatie :
volgende : het uiteengaan van de 12 apostelen
vorige :de apostel Jacobus de oudere