Lourdes
Plaats in de kerk: links naast de ingang
Atelier F. Nicolas & Zonen, 1915
Gesigneerd en gedateerd linksonder
Het verhaal
In 1858 hoort het jonge meisje Bernadette Soubirous uit Lourdes (F) bij de oever van het riviertje de Gave een geruis als van de wind. Plotseling verschijnt bij een grot een in het wit geklede vrouw met een rozenkrans (gebedssnoer). Bij een latere verschijning stelt zij zich voor: Ik ben de Onbevlekte Ontvangenis.
Reeds in 1854 is het dogma (geloofsartikel, leerstelling) van de onbevlekte ontvangenis van Maria afgekondigd, hetgeen betekent dat Maria vanaf haar conceptie geheel zonder zonde was. Bernadette, een eenvoudig meisje dat nauwelijks kan lezen, kent dit dogma niet als de mysterieuze vrouw zich voorstelt als de Onbevlekte Ontvangenis, zo getuigen haar ouders, onderwijzers en priesters.
Bernadette krijgt in totaal achttien visioenen. De vrouw vraagt haar in de grot bij het riviertje een bron te openen. Ook moet er een kerk worden gebouwd en moeten er rozenkransprocessies worden gehouden. Aanvankelijk wordt Bernadette niet serieus genomen.
In 1862 concludeert de bisschop van Tarbes dat de verschijningen een bovennatuurlijk karakter hebben en op waarheid berusten. Vanaf dat moment wordt Lourdes een officieel bedevaartsoord en in 1876 wordt er een grote neogotische basiliek ingewijd. Pelgrims trekken in groten getale naar Lourdes om troost en genezing te vinden.
Vanaf de negentiende eeuw zijn in de hele wereld Lourdesgrotten met het beeld van de Onbevlekte Ontvangenis nagebouwd, ook in Nederland. In 1933 is Bernadette Soubirous door paus Pius XI heilig verklaard.
De afbeelding
In de grot van Lourdes staat achter een ijzeren hek het beeld van de Onbevlekte Ontvangenis. Zij is in het wit gekleed, gesluierd, met een lichtblauwe sjerp rond haar middel. Haar ogen zijn hemelwaarts gericht en haar handen in gebed gevouwen. Je suis lImmaculée Conception (ik ben de Onbevlekte Ontvangenis) is rond de gouden nimbus (stralenkrans) te lezen. Aan de voet van het beeld groeien witte rozen, symbool van Maria als roos onder de doornen (de Onbevlekte Ontvangenis in een zondige wereld). De grot staat vol met loopkrukken die uit dankbaarheid zijn achtergelaten door genezen invaliden.
Rechts bidden gelovigen voor de grot. Sommigen hebben een kaars opgestoken bij het ijzeren hek. Links hebben zich mensen verzameld bij de bron, waarvan het water (Lourdeswater), geneeskrachtig zou zijn. De man links heeft zijn beker gevuld met water om het te drinken. Een vrouw buigt iets naar voren om haar beker te vullen. In het midden leidt een deftige dame haar zoontje naar de bron, terwijl hij vragend naar haar opkijkt.
De voorstelling is omlijst door rijke architecturale motieven in gotische stijl.
meer informatie :
volgende : pSt. Servatius
vorige : de ering van St. Servatius