Antonius met H. Sacrament
Plaats in de kerk: rechts in het middenschip
Ontwerp en uitvoering: Luc van Hoek, 1952-1953
Het verhaal
In de tijd waarin Antonius leeft, wordt de godheid van Christus verloochend door zogenoemde ketters. Ook ontkennen zij de waarheid omtrent de gedaantewisseling van Brood (hostie) en Wijn in Lichaam en Bloed van Christus, de transsubstantiatie.
Tegen deze ketters blijft Antonius strijden. Op een dag daagt hij de ketters onder zijn toehoorders uit. Antonius zegt, dat zelfs een ezel respect zal tonen voor de hostie. Een van hen wil de uitdaging aangaan. Hij geeft zijn ezel drie dagen geen eten. Dan wordt een overvolle voederbak voor de ezel neergezet. Antonius houdt nu de ezel de hostie voor. De ezel kijkt niet om naar zijn voederbak, maar gaat door zijn knieën en buigt zijn kop om de hostie eer te bewijzen. Hierdoor raakt de ezeleigenaar met zijn medestanders bekeerd tot de juiste leer van de transsubstantiatie, aldus een van de legendes rond de Heilige Antonius van Padua.
De afbeelding
De priester Antonius vult bijna het hele raam. In zijn handen houdt hij een met baldakijn bedekte kelk vast. Aan zijn voeten heeft een ezel zich neergevlijd, de kop tussen zijn voorpoten en de ogen gesloten.
Om de mond van Antonius speelt een, misschien triomfantelijke, glimlach. Achter hem staan toehoorders en kijkers, gelovig en ongelovig. Rechts staat een man met een cynische trek op zijn gezicht. De vrouw naast hem gelooft in de waarheid die Antonius predikt, gezien haar handen die zij op haar hart legt. Ook de man links met brandende kaars is overtuigd van de gepredikte waarheid. Onder het witte superplie van Antonius is zijn bruine franciscaner pij met koord te zien. De witte nimbus rond zijn hoofd lijkt afgebiesd met roodpaars gevlochten linten.
Op de achtergrond van het tafereel is een kathedraalachtig gebouw te zien met zuilengalerij aan weerszijden.
meer informatie:
volgende : Antonius als kerkleraar
vorige : Antonius preekt tot de vissen