Bernadette Soubirous
Plaats in de kerk: linkerzijbeuk
Atelier F. Nicolas en Zonen, 1980
Het verhaal
In 1858 hoort het jonge meisje Bernadette Soubirous (1844-1879) uit Lourdes (F) bij de oever van het riviertje de Gave een geruis als van de wind. Plotseling verschijnt bij een grot een in het wit geklede vrouw met een rozenkrans (gebedssnoer). Bij een latere verschijning stelt zij zich voor: Ik ben de Onbevlekte Ontvangenis.
Reeds in 1854 is het dogma (geloofsartikel, leerstelling) van de onbevlekte ontvangenis van Maria afgekondigd, hetgeen betekent dat Maria vanaf haar conceptie geheel zonder zonde was. Bernadette, een eenvoudig meisje dat nauwelijks kan lezen, kent dit dogma niet als de mysterieuze vrouw zich voorstelt als de Onbevlekte Ontvangenis, zo getuigen haar ouders, onderwijzers en priesters.
Bernadette krijgt in totaal achttien visioenen. De vrouw vraagt haar in de grot bij het riviertje een bron te openen. Ook moet er een kerk worden gebouwd en moeten er rozenkransprocessies worden gehouden. Aanvankelijk wordt Bernadette niet serieus genomen.
In 1862 concludeert de bisschop van Tarbes dat de verschijningen een bovennatuurlijk karakter hebben en op waarheid berusten. Vanaf dat moment wordt Lourdes een officieel bedevaartsoord en in 1876 wordt er een grote neogotische basiliek ingewijd. Pelgrims trekken in groten getale naar Lourdes om troost en genezing te vinden.
Vanaf de negentiende eeuw zijn in de hele wereld Lourdesgrotten met het beeld van de Onbevlekte Ontvangenis nagebouwd, ook in Nederland. In 1933 is Bernadette Soubirous heilig verklaard.
De afbeelding
Bernadette Soubirous, een jonge vrouw in kloosterdracht, is biddend geportretteerd, met in haar handen de rozenkrans. De achtergrond is blauw. Haar hoofd is omgeven door een nimbus, een ring van licht waardoor zij als heilige te herkennen is. In de boog van het venster staat haar naam.
meer informatie :
volgende :Nicolas Piek
vorige : Margaretha-Maria Alacoque