Zita

Plaats in de kerk: linkerzijbeuk
Atelier F. Nicolas en Zonen, 1980

Het verhaal

Zita van Lucca (1218-1272) is een boerendochter die op twaalfjarige leeftijd als dienstmeid gaat werken bij de voorname familie Fatinelli in Lucca (I).

Zij wordt onvriendelijk bejegend, maar treedt niettemin iedereen vriendelijk en respectvol tegemoet, vertrouwend op God. Niets kan haar van haar stuk brengen. Gaandeweg beginnen de familieleden door te krijgen dat ze een bijzonder iemand in hun midden hebben.

Er bestaan tal van legenden over Zita. Op een dag bezoekt zij de kerk om te bidden. Zij is zo in gebed verzonken dat ze te laat thuiskomt om brood te bakken. Tot haar verrassing ligt het deeg gerold en gekneed klaar voor de oven. Dat moet volgens de legende het werk van engelen zijn geweest.

Op kerstavond leent Zita haar dure bontmantel uit aan een bedelaar die bij de kerk zit. Bij het uitgaan van de kerk is de man met de mantel verdwenen. Uren later wordt er aan de poort geklopt en daar staat de bedelaar met de jas om hem eerlijk terug te brengen. Zitas huisgenoten zijn er zeker van dat de man Christus zelf is, of anders zijn engel.

In 1696 is Zita heilig verklaard. Zij is beschermheilige van de stad Lucca en van het dienstpersoneel.

De afbeelding

Portret van Zita van Lucca in driekwart, tegen een blauwe achtergrond. Zij heeft een vriendelijk gezicht en draagt werkkleding met een rood kapje. Haar attribuut is een kruik, omdat zij bedelaars te drinken gaf en ooit water in wijn zou hebben veranderd. Haar hoofd is omgeven door een nimbus, een ring van licht waardoor zij zich als heilige onderscheidt. Haar naam staat in de boog van het venster.

meer informatie :

volgende :Maria Magdalena van Pazzi
vorige : Michaela