Bernadette Soubirous

Als er sprake is van de oprichting van de nieuwe kerk wordt de naam Bernadette reeds als patroonheilige genoemd. Niet vreemd, omdat in 1933 Bernadette heiligverklaard wordt.
Het is dan dat jaar de derde kerk in Nederland die naar haar vernoemd zal worden.

Bernadette Soubirous is in 1844 geboren in Lourdes als dochter in een arm molenaarsgezin. Ze heeft een zwakke gezondheid, lijdt aan astma.
Als zij veertien jaar oud is in 1858, gaat zij weer hout sprokkelen, samen met haar zusje en vriendinnetje. Er blaast een windvlaag over de oever van het langsstromende riviertje de Gave. Opeens ziet Bernadette een jonge vrouw in de holte van een grot van de rots van Massabielle, bij Lourdes, staan. De vrouw draagt een lang wit gewaad met blauwe ceintuur. Haar haren zijn bedekt met een witte sluier en er rust een gouden roos op haar voeten. In haar handen houdt zij een rozenkrans (gebedssnoer) Alleen Bernadette ziet deze vrouw; de andere twee meisjes horen Bernadette wel spreken met haar blik op de rots gericht, maar zien niemand.

Tussen 11 februari en 16 juli van het jaar 1858 laat de jonge vrouw zich achttien keer zien. Bij een van haar laatste verschijningen stelt zij zich voor: 'Que soy era Immaculada Councepciou', Ik ben de Onbevlekte Ontvangenis.

In 1854 is het dogma (geloofsartikel, leerstelling) van de onbevlekte ontvangenis van Maria afgekondigd, hetgeen betekent dat Maria vanaf haar conceptie geheel zonder zonde is. Bernadette, een eenvoudig meisje dat nauwelijks kan lezen, kent dit dogma niet als de mysterieuze vrouw zich voorstelt als de Onbevlekte Ontvangenis, zo getuigen haar ouders, onderwijzers en priesters. De vrouw vraagt haar in de grot bij het riviertje een bron te openen. Ook moet er een kerk worden gebouwd en moeten er rozenkransprocessies worden gehouden.

Aanvankelijk wordt Bernadette niet serieus genomen. In 1862 concludeert de bisschop van Tarbes dat de verschijningen een bovennatuurlijk karakter hebben en op waarheid berusten. Vanaf dat moment wordt Lourdes een officieel bedevaartsoord en in 1876 wordt er een grote neogotische basiliek ingewijd. Pelgrims trekken in grote aantallen naar Lourdes om troost en genezing te vinden.

In 1866 treedt Bernadette in in het klooster van de Soeurs de la Charité van Nevers in Lourdes. Daar leert zij alsnog lezen en schrijven. Bij het afleggen van haar gelofte neemt zij als kloosternaam Soeur (zuster) Marie-Bernard aan. Zij verhuist naar het moederhuis van de Congregatie in Nevers.

Op 35-jarige leeftijd, in 1879, overlijdt zij ten gevolge van haar zwakke gezondheid. Haar lichaam is nog altijd niet vergaan en rust volkomen gaaf in de kapel bij de zusters van St.-Gildard te Nevers. In 1933 wordt Bernadette Soubirous door paus Pius XI heilig verklaard.

meer informatie :

volgende : de gebrandschilderde ramen

vorige : de architect