Engel met pelikaan
Plaats : apsis
Ontwerp : Alphons Rats
Het verhaal
Een pelikaan die zichzelf verwondt om met bloed zijn jongen te voeden, staat symbool voor Jezus zelfopoffering aan het kruis: hij vergoot zijn bloed tot heil van de mensheid. Dit bloedig offer wordt onbloedig vernieuwd in de eucharistie oftewel het altaarsacrament.
In het vroege christendom is de pelikaan symbool van opofferende moederliefde. Het verhaal vertelt, dat de moeder een bloedende wond in haar borst pikt en haar jongen voedt met het bloed.
In een andere legende staat de pelikaan symbool voor de wederopstanding uit de dood. Moeder pelikaan drukt haar jongen zo liefdevol stevig tegen zich aan, dat de jongen sterven. Het bloed uit haar borst wekt de jongen weer tot leven.
De pelikaan heeft een lange snavel en een keelzak waaruit hij de jongen voert met halfverteerd voedsel dat roodkleurig is. Bepaalde pelikanen hebben in de broedtijd een rode vlek op krop en keelzak die op een bloedende wond lijkt. Deze waarnemingen hebben tot het volksgeloof geleid dat de pelikaan zijn borst open pikt om met zijn eigen bloed de jongen te voeden.
De afbeelding
Vier gevederde vleugels: twee engelen- en twee vogelvleugels, synchroon geprojecteerd in de afbeelding. In het gouden licht zweeft de engel op de wolken en houdt de fladderende pelikaan in bedwang. Het dier laat het zich aanleunen. Hij heeft zijn kopje tegen de kin van de engel gelegd. Tot groot genoegen van de engel die aanstalten maakt om met zijn lippen de vogelkop te beroeren. Twee wezens liefdevol met elkaar verstrengeld.
meer informatie :
volgende : Engel met lam
vorige : de glazeniers