Heilig Hart
Plaats in de kerk: apsis, linkervenster
Glasatelier Wilhelm Derix, 1888
Het verhaal
De verering van het Heilig Hart van Jezus vierde hoogtij in de late negentiende eeuw en het begin van de twintigste eeuw, zoals blijkt uit de talrijke Heilig-Hartbeelden die ook tegenwoordig nog in katholieke streken te vinden zijn. Ook in veel katholieke gezinnen was voor huisdevotie een Heilig-Hartbeeld aanwezig, meestal van gips.
Dat dit symbool van Jezus liefde en barmhartigheid destijds zo stevig verankerd raakte in het katholieke geloofsleven is door sommige historici in verband gebracht met de sociale kwestie. In reactie op het ontstaan van een arbeidersklasse met bijkomende sociale problematiek werd krachtig geappelleerd aan naastenliefde op christelijke grondslag. De Katholieke Kerk verweerde zich als het ware onder de vlag van het Heilig Hart tegen ontkerkelijking en socialisme.
De oorsprong van de verering ligt in het Franse Paray-le-Monial, waar Jezus rond 1675 verschillende malen aan de kloosterlinge Margaretha-Maria Alacoque zou zijn verschenen met de opdracht de devotie tot zijn hart te bevorderen. Halverwege de negentiende eeuw werd een kerkelijke feestdag ter ere van het Heilig Hart ingesteld.
De afbeelding
Christus is voorgesteld in een medaillon. De nimbus om zijn hoofd bevat een kruis als verwijzing naar zijn lijden aan het kruis. Met de linkerhand houdt hij zijn rode mantel een beetje opzij, waardoor het brandende rode hart midden op zijn borst goed zichtbaar is. Het hart is bekroond met een kruisje en omwonden met een doornenkroon. (In de Bijbel staat dat soldaten Christus na zijn berechting een kroon gevlochten van doornen op het hoofd zetten en hem bespottelijk maken.)
Met de rechterhand maakt Christus een spreekgebaar. Op beide handen zijn de wonden van de kruisiging te zien. De rest van het gebrandschilderde raam bestaat uit bladornament.
meer informatie over H. Hart-verering
volgende : het heilig hart van Maria
vorige : Benedictus