Willibrordus
Plaats in de kerk: vanaf altaar tweede raam met afbeelding, boven rechts
Ontwerp en uitvoering: Pierre van Rossum, 1955
Het verhaal
In 690 arriveert Willibrordus, een benedictijner monnik, vanuit Ierland in wat nu Nederland is, om de Friezen te bekeren. Veel Engelse, Ierse en Schotse monniken trekken in die tijd als missionarissen (geloofsverkondigers) naar het continent. De missie van Willibrordus staat onder bescherming van de Frankische hofmeier Pippijn II, die het gebied rond Utrecht en Dorestad (het huidige Wijk bij Duurstede) op de Friese koning Radbod heeft veroverd.
In 695 wordt Willibrordus in Rome door paus Sergius I tot aartsbisschop der Friezen gewijd. Zijn bisschopszetel vestigt hij in Utrecht. Ook de huidige provincies Noord-Brabant en Limburg behoren tot het missiegebied en dit verklaart waarom Willibrordus in deze streken een bekende heilige is geworden. Over het einde van Willibrordus leven is weinig bekend. Hij overlijdt in 739 en wordt begraven in Echternach, Luxemburg, bij het door hem gestichte klooster.
De afbeelding
Meestal wordt Willibrordus voorgesteld als bisschop met een kerkmodel in zijn hand, aangezien hij veel kerken gesticht heeft. Ook in dit raam ondersteunt hij in zijn rechterhand een kerk. De goudkleurige mijter op zijn hoofd geeft aan, dat het hier een bisschop betreft. Zijn naam is te lezen in de groengekleurde nimbus rond zijn hoofd: S. WILLEBRORD.
Blootsvoets staat hij in een weelderig groene omgeving met links en rechts in de verte enkele kerktorens. Op de voorgrond in dit landschap onder zijn voeten staat MOEDIG, een aan hem toegekende verdienste.
Zijn witte superplie, linnen onderkleed van een priester, wordt grotendeels bedekt door een gele bisschopsmantel. De slippen van een smalle, witte stola worden op borsthoogte bij elkaar gehouden. De geborduurde letter P op het uiteinde staat voor PAX (vrede in het latijn).
Opmerkelijk is dat zijn bisschopsstaf in de linkerhand niet zoals gebruikelijk bovenaan eindigt in een krul, maar in een kruis. Zon kruisstaf wordt vaak in afbeeldingen door de verrezen Jezus Christus gedragen.
Het rood van de verticale staander van het kruis is gespiegeld aan de rode torenspitsen van de kerk in Willibrordus hand; de rode horizontale dwarsbalk aan het rode kerkdak.
Er zijn nog twee spiegelingen te bespeuren in de afbeelding: de groene nimbus bovenin aan het groen van het landschap onder en ook het bleekwitte van het gelaat aan het bleekwitte van de superplie en de blote voeten.
meer informatie over Willibrordus:
volgende : Odulphus
vorige : Jozef en Petrus