Maria Magdalena, Geffen

Thomas van Aquino


Plaats in de kerk : apsis priesterkoor, middenvenster, onder, rechterperoon
Atelier F. Nicolas en Zonen, 1895

Op het raam zijn Thomas van Aquino en Alfonsus di Liguori naast elkaar afgebeeld.
Beide heiligen – tevens kerkleraren (eretitel voor heiligen met bijzondere wetenschappelijke verdiensten) – staan als levensechte sculpturen in een nis met boven hun hoofd een rijk gedetailleerd gotisch baldakijn De nimbus rond hun hoofd geeft aan dat ze heilig zijn verklaard. Onderaan zijn in kleine witte letters hun namen te lezen.

Het verhaal

Thomas van Aquino werd in 1225 geboren als lid van een vooraanstaande familie in kasteel Roccasecca bij Napels. Op jonge leeftijd werd hij door zijn ouders aan een benedictijner klooster toevertrouwd.

Hij stapte echter in 1255 over naar de orde van de dominicanen. Deze orde wordt ook wel de orde der predikheren genoemd, omdat zij zich toelegt op de verspreiding van de christelijke leer. De kloosterregels zijn streng: versterving, boetedoening en gebed zijn de pijlers.

Na zijn studies ontwikkelde Thomas zich tot een vooraanstaand theoloog. Hij doceerde onder meer in Parijs, Rome en Napels, en schreef over filosofie, theologie en mystiek. Zijn belangrijkste boek is de ‘Summa Theologica’ (samenvatting van de theologie).

Sinds 1879 is de rooms-katholieke theologie principieel op het thomisme (het gedachtegoed van Thomas) geënt. Hij is de patroonheilige van katholieke universiteiten.

De afbeelding

Thomas van Aquino is gekleed in een zwart habijt met capuchon en een wit onderkleed. De dominicanen worden vanwege hun kleding de zwart-witte honden van de Heer genoemd (‘Domini’ is de tweede naamval van Dominus (Heer), ‘cani’ is meervoud van canus (hond).

De heilige houdt met beide handen een geopend boek voor zich met duidelijk leesbaar de volledige titel van zijn bekendste werk, de Summa Theologica: ‘Summa totius theologiae tripartita’.

Op zijn borst is een stralende zon (met gezicht) te zien. Deze zon gaat terug op een visioen rond het jaar 1314 van de dominicaan Alberus Manducasinus van Brescia, die Thomas aan de zijde van Augustinus zag staan met op de borst een kostbare steen ‘die de kerk verlichtte’. In de kunst werd de steen een ronde schijf met stralen, die men aanzag voor de zon.

Thomas’ uiterlijk – hij heeft een stevig, rond hoofd – is gebaseerd op zijn levensbeschrijving, volgens welke hij een corpulent persoon was.

meer informatie :

volgende :de bruiloft van Kanaan
vorige : H. Alfonsus