H. Alfonsus

Plaats in de kerk : apsis priesterkoor, middenvenster, onder, linkerpersoon
Atelier F. Nicolas en Zonen, 1895

Op het raam zijn Thomas van Aquino en Alfonsus di Liguori naast elkaar afgebeeld.
Beide heiligen tevens kerkleraren (eretitel voor heiligen met bijzondere wetenschappelijke verdiensten) staan als levensechte sculpturen in een nis met boven hun hoofd een rijk gedetailleerd gotisch baldakijn De nimbus rond hun hoofd geeft aan dat ze heilig zijn verklaard. Onderaan zijn in kleine witte letters hun namen te lezen.

Het verhaal

Alfonsus werd in 1696 in de buurt van Napels geboren en als kind van adellijke ouders ontving hij een strenge en veeleisende scholing bij privéleraren. In zijn jeugd kon hij al schilderen, speelde hij klavecimbel en gaf hij een dichtbundel uit. Op zestienjarige leeftijd promoveerde hij tot doctor in het kerkelijk en wereldlijk recht en drie jaar later voerde hij zijn eerste proces.

In 1723 verloor hij door een fout van zijn kant een belangrijk proces, hetgeen hem veel spot opleverde. Dit fiasco bracht hem tot een radicale beslissing in zijn leven. Hij bekeerde zich en legde zijn degen, als symbool van adeldom, af. Daarna ging hij theologie studeren en drie jaar later werd hij priester gewijd.

In 1732 stichtte hij de congregatie van de Allerheiligste Verlosser (redemptoristen), die zich bezighield met armenzorg en onderwijs. In 1762 werd hij tot bisschop benoemd, een functie die hij eerder had geweigerd.

Tot 1775 leidde hij het bisdom van SantAgata dei Goti (bij Benevento). De laatste jaren van zijn leven leed hij aan reuma of jicht en was hij half doof en blind. Alfonsus stierf in 1787 in het door hem gestichte klooster Pagani bij Napels, waar hij zich had teruggetrokken.

Alfonsus werd in 1774 gezien aan het sterfbed van Paus Clemens XIV, terwijl hij opgesloten was in zijn cel, vier dagreizen ervandaan. Deze bilocatie (aanwezigheid op twee plaatsen tegelijk) was een van de wonderen die bij zijn heiligverklaring in 1839 werden opgetekend.

De afbeelding

Alfonsus is afgebeeld als bisschop met in zijn linkerhand een kromstaf. In zijn rechterhand heeft hij een ganzenveer en op de arm een boek, tekenen van schrijverschap en geleerdheid die we ook bij de evangelisten aantreffen. Hij draagt een rijkversierde koorkap met rationale (sluitgesp op borsthoogte). De bisschopsmijter is versierd met goudborduursel en edelstenen.

De wijze waarop Alfonsus is geportretteerd, gaat terug op oude schilderijen. In 1768 heeft een onbekend schilder een vera effigies (levensecht portret) van hem geschilderd op 72-jarige leeftijd, dat buitengewoon populair was. Zijn hoofd is ietwat voorovergebogen, want hij leed op latere leeftijd immers aan reuma of jicht.

meer informatie :

volgende :Thomas van Aquino
vorige : Heilig Hart