de doop in de Jordaan
Plaats in de kerk: doopkapel
Atelier F. Nicolas en Zonen, ontwerper : C.J. Stahl, 1915
Schenkers : kinderen Janssen-Lamoes
Het verhaal
De prediker Johannes de Doper wordt als wegbereider van Jezus en zijn leer gezien. Hij is een zoon van Elisabeth en de priester Zacharias. Elisabeth is familie van Maria, de moeder van Jezus.
In het Nieuwe Testament staat dat mensen zich door Johannes laten dopen, omdat zij geloven in wat hij vertelt over de komst van de Messias, die hun heil zal brengen en bevrijden van last en zorg. Ook in het Oude Testament wordt meermalen gesproken over de komst, ooit, van de Messias. Messias was de titel van de persoon die in de joodse verwachtingen het hemels koninkrijk op aarde zou vestigen, waarmee het einde der tijden zou zijn aangebroken.
Op een dag geeft Jezus aan ook gedoopt te willen worden door Johannes. Deze vindt zich niet waardig om de Messias te dopen. Jezus dringt aan en Johannes doopt hem. Hierna opent de hemel zich en daalt de Heilige Geest in de gedaante van een duif op Jezus neer. Er klinkt een stem uit de hemel: Jij bent mijn geliefde Zoon, in jou vind ik vreugde.
De afbeelding
Rechts op de voorgrond staat Jezus in het water van de rivier de Jordaan. Hij heeft zijn bovenkleren uitgedaan om ze droog te houden en ondergaat de doop met neergeslagen ogen. Om zijn hoofd zien we een nimbus (een krans van licht). Deze is voorzien van een kruis om Jezus te onderscheiden van heiligen, die ook een nimbus als attribuut hebben.
Links op de oever staat Johannes de Doper, die met een schelp water over het hoofd van de dopeling giet. Hij draagt over zijn bruine onderkleed een felrood bovenkleed een kleurrijk contrast met het teerwitte van de dopeling. Een nimbus verschijnt om zijn hoofd. In zijn linkerhand houdt Johannes een staf die bovenaan is voorzien van een kruis.
Rond de staf slingert een banderol met het opschrift: ECCE AGNUS DEI, hetgeen betekent: ziehier het Lam Gods. Met deze woorden maakt Johannes de Doper duidelijk dat Jezus als zoenoffer zal worden opgedragen aan God. Het ritueel offeren van een dier, vaak een lam, was in de Bijbelse tijd een manier om God gunstig te stemmen. De metafoor van het lam kondigt de kruisdood van Jezus aan, dat als offer te interpreteren is.
Zoals beschreven in het evangelie daalt de Heilige Geest neer in de gedaante van een duif. De witte duif is omgeven door een grote geelrode stralenkrans en heeft een kruisnimbus, net als Jezus.
Het tafereel heeft een architecturale omlijsting in gotische stijl.
meer informatie :
volgende : doortocht door de Rode Zee
vorige : Naaman