Franciscus spreekt met de vogels
Plaats in de kapel: links in het middenschip
Ontwerp en uitvoering: Luc van Hoek, 1952-1953
Het verhaal
De beschrijving van het leven van Franciscus is versierd met legendes, wel of niet op waarheid berustend. Toch is waarheid hier niet belangrijk. De verhalen staan symbool voor zijn verdiensten in zijn leven, dat in het teken heeft gestaan van God en de medemens.
In een van de verhalen spreekt Franciscus met en luistert naar de vogels, die hij kan verstaan.
Toeschouwers om Franciscus heen zijn verbaasd over de aandachtig luisterende houding van de vogels. Deze vliegen pas weg als Franciscus hun daartoe aanspoort.
De afbeelding
De monnik Franciscus is aan zijn voeten omringd door witte duifachtige vogels. Zij hebben hun kopje omhoog gericht naar de monnik die hen toespreekt. Deze heeft beide armen geheven met de handpalmen naar voren. Een gebaar welke de vogels geruststelt.
Franciscus geeft hiermee de indruk zich open te stellen voor zijn toehoorders en deze bescherming te bieden in hun kwetsbare situatie. Op zijn gelaat ligt een glimlach, zijn ogen zijn neergeslagen, de blik gericht op de luisteraars aan zijn voeten. De witte aureool om Franciscus hoofd spiegelt met de witte vogels. De blik wordt daardoor getrokken naar de aanwezigheid van de hoofdpersoon, Sint-Franciscus, in zijn roodbruine pij.
De bosschages op de achtergrond zijn hier even van ondergeschikt belang.
meer informatie:
volgende : kruisafname door Franciscus