Montfortanenklooster Groot Bijstervelt, Oirschot

Paulus


Plaats in de kapel : apsis, links op het raam Paulus en Petrus
Ontwerp en uitvoering: Jaap Min, 1953

Het verhaal

Paulus wordt rond het jaar 10 als Saulus geboren in Tarsus (Klein-Azië). Na zijn opleiding aan de tempelschool in Jeruzalem ontpopt hij zich als een fel bestrijder van het christendom, dat dan nog als een opstandige sekte wordt beschouwd.

Onderweg naar Damascus, waar hij christenen gevangen wil nemen, wordt hij plotseling getroffen door een verblindend licht. Hij valt op de grond en hoort de stem van Jezus: “Saulus, Saulus, waarom vervolg je mij?”. Deze wonderbaarlijke gebeurtenis betekent een ommekeer in zijn leven: Saulus bekeert zich en verkondigt vanaf dat moment het evangelie. Voortaan noemt hij zich Paulus.

Paulus reist veel in het gebied van de Middellandse Zee (met name Griekenland en Turkije) om bekendheid te geven aan het christendom. Aan christengemeenschappen schrijft hij ook brieven, waarin hij uitlegt wat het verschil is tussen de joodse voorschriften en de boodschap van Jezus. Deze brieven maken deel uit van het Nieuwe Testament.

Rond het jaar 62 wordt Paulus als gevangene naar Rome overgebracht, waar hij onder keizer Nero wordt berecht. In 67 of 69 vindt de terechtstelling plaats, volgens de overlevering op dezelfde dag als die van Petrus. Als Romein mag hij rekenen op een relatief milde en eervolle dood, dat wil zeggen onthoofding met het zwaard.

De afbeelding

Het bekeringsmoment van Saulus. Een bliksemstraal treft Saulus in het oog, waardoor hij verblind raakt. Dit noopt hem tot inkeer te komen: Paulus zal hij voortaan heten.

Zijn van schrik opgeheven armen en geopende handen springen in het oog. De frons op zijn voorhoofd en de uitstulpende mondlippen geven zijn boosheid aan over de onderbreking van zijn christenvervolgingsreis. Zijn ogen zijn weliswaar wijdgeopend, maar zien niets.

Zijn zwaard rust op zijn rechterheup. Het zwaard, dat zijn dood door onthoofding bewerkstelligt treft hem als een tweede bliksemflits uit de hemel op hem neer. Zijn blote voeten lijken het verdere verloop van zijn leven aan te kondigen: nederig en sober zoals een goed christen betaamt.

meer informatie :

volgende : Jacobus de Meerdere

vorige : Petrus