Jacobus de Meerdere, Den Dungen

de apostel Andreas


Plaats in de kerk: linkerdwarspand
F. Nicolas & Zonen, 1926-1927

Het verhaal

Andreas is de broer van Petrus. Dit verklaart waarom zij hier samen zijn afgebeeld. Zij zijn de eerste leerlingen van Jezus. Andreas wordt beschouwd als de stichter van de Kerk van Byzantium (tegenwoordig Istanboel). In de oosters-orthodoxe Kerk is hij een van de meest vereerde heiligen.

Volgens de overlevering preekte Andreas het evangelie, maar kon hij ook zieken genezen. Als hij de vrouw van de gouverneur van het Griekse Patras heeft genezen, bekeert zij zich tot het christendom. De gouverneur ontsteekt hierdoor in woede en laat Andreas in de gevangenis werpen en ten slotte kruisigen. Het X-vormige kruis waaraan hij wordt vastgebonden, heet andreaskruis. Het schijnt dat hij na twee dagen nog in leven is. Als hij een smeekbede tot God richt om te mogen sterven, verschijnt er gedurende een half uur een groot stralend licht dat hem aan het oog onttrekt. Daarna geeft hij de geest.

De afbeelding

Andreas, met kaal hoofd en bruine baard, bevindt zich in de linker raamhelft. Hij houdt het andreaskruis waaraan hij stierf voor zich.

Het onderschrift bij de apostel luidt: ‘minnaar van het kruis’. Andreas verlangt ernaar zijn leermeester Jezus letterlijk na te volgen door net als hij aan het kruis te sterven. Volgens de legende vervulde de aanblik van het kruis waartoe hij is veroordeeld, hem met grote blijdschap. Het brengt hem tot een smeekbede, gericht aan het kruis: “O goed en gelukzalig kruis, u bent edel en schoon geworden door de ledematen van onze Heer. Reeds lang heb ik naar u uitgezien, steeds heb ik u bemind, onophoudelijk u gezocht; haal mij nu weg van tussen de mensen en geef mij terug aan mijn Meester; hij heeft mij door u vrijgekocht; laat Hij me dan ook via u mogen ontvangen.”

meer informatie :

volgende : de apostel Thomas
vorige :de de apostel Petrus